Drijberse druiven rijp voor oogst

Op de noordelijke wijngaarden is het oogsttijd. ,,Nederlandse wijnmakers leren steeds beter hoe het moet’’, zegt Irene.

.

.

En Irene is Irene Verkerk van Wij’n Gaard op Tiendeveen, bijna in Drijber.
Het was voorlopig de laatste zonovergoten dag. Of de druiven daar nog van profiteren? ,,Jazeker’’, zegt Verkerk. ,,We willen altijd een mooie septembermaand hebben. Dat is voor de rijping van de druiven het allerbeste.’’

Verscholen tussen de maïsvelden ligt in Tiendeveen/Drijber met een oppervlakte van 1,5 hectare een van de grootste wijngaarden van het Noorden. Even was het zelfs de meest noordelijke wijngaard van Nederland – ‘misschien wel van Europa’. ,,Dat duurde maar een maand, want toen kwam er ook een wijngaard in Havelte.’’

Begonnen met dertig planten

Inmiddels is het aantal wijngaarden in het Noorden niet meer op de vingers van twee handen te tellen. Toen Verkerk (61) met haar partner vanuit Haarlem neerstreek in Tiendeveen, waren ze niet van plan wijnmaker te worden. ,,We wilden een tuin met een brede variëteit aan groenten en fruitbomen. Daar hoorden ook druivenranken bij. We zijn begonnen met dertig planten.’’

Maar ze kregen al snel de smaak te pakken en besloten in 2004 een wijngaard te beginnen. ,,De opwarming van de aarde was destijds nog geen thema. Wel was bekend dat de wijngrens steeds verder naar het noorden opschoof. Toen hiernaast een stuk grond beschikbaar kwam, zijn we erop ingesprongen.’’

Meer zonuren en hogere temperaturen zijn onontbeerlijk voor wijndruiven. Maar ook terroir (‘bodem’) speelt een rol. Tiendeveen ligt niet in de Elzas of langs de Loire, maar volgens Verkerk is de ondergrond best wel geschikt voor wijnranken.

,,We zitten hier bovenop een pingo-ruïne uit de een na laatste ijstijd. In het midden van de wijngaard zit een bron. De grond bevat keileem. Daar bovenop ligt rood zand (oer). Dat geeft een bijzonder terroir. In mijn wijnen proef ik een kiezelige smaak.’’

Redelijk goed wijnjaar

Ze heeft meerdere druivenrassen. Ze is begonnen met Pinotin, een huiswijndruif die resulteert in een rode, lichte wijn. Daarna kwamen Johanniter, Merzling, Muscaris, Golabuk, Marechal Foch en Rondo. ,Nederland is niet geschikt om heel zoete wijnen te maken. Ze kunnen wel smaakvol zijn als je ze goed laat rijpen. Maar je moet ze ook weer niet jaren laten liggen.’’

Deze week ging de oogst van start. In Frankrijk lopen de druivenplukkers met emmers tussen de struiken door, in Tiendeveen rijden Verkerk en haar hulpkrachten met een kruiwagen langs de ranken. ,,Het land is vlak, dus het kan. Ergonomisch is dat ook het beste voor je lichaam.’’

Het belooft een redelijk goed wijnjaar te worden. De lente was behoorlijk droog. ,,Dat is niet gunstig want voor de groei hebben de planten vocht nodig. Gelukkig kunnen wij ons veld beregenen.’’

Een echte kurk op de fles

In de laatste twee weken van juni stonden de druivenranken in bloei. ,,Dat is mooi op tijd. Meestal duurt het dan nog honderd dagen voordat de druiven rijp zijn. Dat is handig om te weten, want dan kun je de oogst inplannen.’’

De druiven worden na de oogst in haar wijnmakerij ontsteeld. De rode worden twee weken lang in een bak vergist en de witte zes uur. Daarna worden de druiven geperst en wordt het sap in manshoge gistvaten gepompt. Na een klein jaar is de wijn gereed om gebotteld te worden. Bij Verkerk gaat er nog een echte kurk op de fles. Ze verkoopt alleen aan huis, in een winkel onder haar wijnmakerij.

Nederlandse wijnen worden volgens haar steeds beter van kwaliteit. ,,Wijnmakers hebben geleerd hoe het moet. Ze zijn door schade en schande wijs geworden.’’

Irene Verkerk oogst haar druiven met behulp van een kruiwagen. ,,Het land is vlak, dus het kan. Ergonomisch is dat ook het beste voor je lichaam.” Foto: Gerrit Boer

Dit artikel komt uit het Dagblad van het Noorden, dd 23 sept 2019

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *