Over senioren en vreedzaam eten

Column: Tijdens een van de etentjes van het “Senioren Restaurant” in ’t Kaampie hebben we er nog slaande ruzie over gemaakt. Wanneer ben je senior en dus gerechtigd om mee te mogen eten, en wanneer ben je dat nog niet. Ik heb beloofd er over na te denken. Dat deden de Italianen vlak voor de Eerste Wereldoorlog ook. Ze meenden dat senioren zelfs fabrieksmatig geproduceerd konden worden. Inclusief benzinemotortje. Geen wonder dat het motormerk “Senior” maar een kortstondig leven was beschoren. Eén jaar om precies te zijn.

Volgens de basisprincipes van mindfulness kan het eenvoudiger. Het is absoluut niet nodig om er een fabriek voor te bouwen. Sterker nog: “Ontspan je! Je hoeft er niets voor te doen. Het komt allemaal vanzelf!” Maar dan die ellendige twijfel! Wanneer komt het dan?

In de atletiekwereld zijn ze er vroeg bij: Tot en met het jaar waarin je 19 wordt ben je junior en daarna behoor je tot de senioren. Wat mij betreft is dat toch een beetje aan de jonge kant om de volgende keer te mogen aan schuiven. Maar als je het tot een rechtszaak laat komen, dan geef ik je, zelfs met een derderangs advocaat, een geheide kans om te winnen. Doe je dat niet, zo’n zaak aanspannen, dan kun je wellicht een beroep doen op de jurisprudentie in de Toeristische sector. Daar hebben ze de senioren grens van 60 onlangs verlaagd naar 55 jaar.

In de Dikke Van Dale (Voor de junioren onder ons: Dat is een woordenlijst in boekvorm, dus op papier gedrukt.), staat dat senior de vroegere term AOW-trekker heeft vervangen. Dat zou dan betekenen dat de toegangsleeftijd de komende tijd steeds hoger wordt.

Wat mij betreft maakt het geen moer uit of je nou wel of geen senior bent. Wanneer je zin hebt om een keer in de maand gezellig mee te eten, dan ben je van harte welkom  in “ons restaurant”! We beloven plechtig geen ruzie meer te maken.

Bruun

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *