Eikels

De mooie vroege zon op de morgen van de elfde oktober is een duidelijke uitnodiging. Je omdraaien en nog een uurtje verder pitten is

geen optie; daar krijg je spijt van.Met een niet al te lenige sprong uit bed, trek de her en der verspreid liggende kleren van gisteren nog maar een keer aan en ga naar buiten. Daar ruikt het fris, kletteren de kastanjes en de eikels naar beneden en werken de vogels hun repertoire al een tijdje af. Heerlijk. loop ik met een handvol kastanjes in de tuin.
Het voelt lekker in de hand, zo’n kastanje. Ze zien er ook glanzend mooi uit. Geen wonder dat een aantal kinderen uit de buurt gisteren al zakken vol heeft verzameld. D’r was er eentje bij die er een handeltje in zag en ze per stuk verkocht.
Voor het huis ligt de grond bezaaid met eikels. Bij elke windvlaag roffelt een volgende aanval op de daken van de auto’s en het asfalt. Bewust en nu dus met een plan raap ik wat mooie en gave exemplaren op en leg ze in een nog niet teruggebracht eierdoosje van Albert Zantinge.  Vroeger maakte je er met wat houten prikkertjes mooie poppetjes van en waarom zou dat nu niet meer kunnen?  Als er vanmiddag – voordat de kleinkinderen komen – een paar op tafel staan, kunnen de laptops en de i-pad tenminste wel van hun zondagsrust blijven genieten. Ik begin er zelf ook schik in te krijgen. Nog even in de singel achter ‘t Kaampie kijken of er nog mooie eikels met hoedjes liggen; altijd handig voor de hoofdjes.
Vóór ‘t Kaampie hoef ik niet te zoeken. Gisteren is het “Open Huis” geweest en Jan Koops heeft de stoep bij de voordeur brandschoon geveegd. Daar valt dus niets te vinden. Toch loop ik langs de nieuwe schutting over het nieuwe pad even naar voren. Waarom weet ik niet maar blijkbaar is het lot me goedgezind. Bij de voordeur doe ik m’n “mooiste vondst”. Als ik al niet een beetje creatief was dan zou ik het ter plekke zijn geworden. Allerlei ideeën schieten door m’n hoofd. Ik hoop zelfs -zonder me te schamen- dat de kleinkinderen nog even wegblijven.
Een paar uitgewerkte plannetjes heb ik vereeuwigd en wil ik jullie niet onthouden.

Lieve rokende kijkertjes, herinner je na de laatste foto’s vooral nog even de titel van deze column.

Bruun

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *