Spookt het wel of spookt het niet?

Drijber toneel 2023 stond er op de grote ronde flyer in de brievenbus. En: ’t kon hier wel spoken.




De introductietekst maakt meteen nieuwsgierig, maar dat was ik ook al zonder introductietekst natuurlijk. Op de flyer staat het volgende te lezen:

Baron van Keutenberg heeft het familiekasteel geërfd van zijn overleden moeder. Om alles te kunnen bekostigen is hij een hotel begonnen. Vanwege de hoge kosten voor het onderhoud van het kasteel heeft de Baron een advertentie geplaatst in de landelijke krant dat er een heus Spook rond dwaalt in het kasteel en dat werkt!!! Verschillende gasten hebben geboekt en het wordt een volle boel. Bekende en onbekende gasten komen aan en de Butler heeft het er maar druk mee. Iedereen wil het spook zien, dus de Baron zal wat kunstgrepen moeten verrichten om zijn gasten niet teleur te stellen. Of spookt het er echt???

Ik zag het stuk op zaterdag 28 januari, de eerste ‘echte’ voorstelling zeg maar. Na de generale repetitie van de vrijdag daarvoor, toen de schoolkinderen telden hoe vaak het woord spook was gevallen (ik heb mij laten vertellen dat het zo’n 65 keer genoemd is, ik heb niet meegeteld). Zoals gewoonlijk stelde Femmie de spelers aan ons voor voordat het spel begon,. ook nog voordat de gordijnen open gingen. We moesten nog even wachten tot we ons konden vergapen aan het prachtige decor waar Bruun voor had gezorgd. Op dat moment zagen we nog niet wat er te spoken viel aan dat decor, dat kwam pas later die avond.

Wie deden er mee?

Henk Jan was op zijn opperbest als butler James die wel een glaasje sherry lustte, en ook wel meer glaasjes trouwens. Hij was regelmatig in gesprek met de overleden moeder van de baron en hij kon een tweepersoonsbed doormidden zagen om er twee eenpersoonsbedden van te maken.

Freddy had zijn haren mooi geverfd om zich te kunnen uitleven als baron met wilde ideeën om een spook te introduceren. Zijn moeder zou echter niet eerder rusten voor hij voor een erfgenaam had gezorgd. Maar ja, dat lukt niet als je gaat trouwen met een oude filmster.

Henriët speelde de verlopen filmster Marleen Dieter die dacht nog steeds door iedereen herkend te worden. Haar pruik moest haar veel ouder laten lijken maar het waren vooral de uitspraken van anderen die duidelijk maakten dat we hier met een prehistorische actrice te maken hebben.

Susan was haar persoonlijke assistente Lotte die haar in haar waan moest laten dat ze nog steeds heel beroemd was, die zelfs een laken mee had genomen om voor spook te spelen om Marleen Dieter te laten shinen. En die uiteindelijk verliefd werd op de baron en zo voor de broodnodige erfgenamen kon zorgen.

Wim was als Gert hoofd koffieautomaten in de Achterbuursterhoek, en geen hoofd cup-a-soup, wat voor hem een grote teleurstelling bleek. En hij was BHV-er maar niet in zijn vakantie. Verder was hij een hele stoere man met een heel klein romantisch hartje dat door een grote zakdoek zichtbaar werd.

Samantha was zijn vrouw Toos die een romantisch spookweekendje had geboekt om hun relatie te redden. Als ze buiten wilden ontbijten moesten ze helmen op vanwege de slechte staat van het kasteel. Dankzij de romantiek werd hun huwelijk een feestje.

Geralda kwam op als het medium Cherrie die vooral ook gek was op sherry. Kom maar, riep ze naar het spook en de klopgeesten. In een online cursus had ze geleerd hoe je die kon oproepen, maar dat viel nog niet mee. Ze zweefde dronken over het podium met Henk Jan in haar kielzog.

Meint heette Joep die getrouwd was met zijn fotocamera, die steeds voor zijn buik hing. Hij was de paparazzi die gek was op de filmster en haar graag wou verleiden. Wat hem uiteindelijk ook lukte, nadat zij een flink stuk van de toren op haar hoofd had gekregen.

Linda zagen we alleen aan het begin en aan het eind, zij zorgde ervoor dat iedereen wist wat hij of zij moest zeggen en was daarmee onmisbaar.

En toen was er nog een mystery guest, die we hoorden maar niet zagen – haar stem kwam uit het bewegende schilderij en werd aangekondigd door bewegende bloemen. Zij kwam pas aan het eind van het stuk achter het decor vandaag: Fenna Kuivenhoven.

Toneelspelers, of jullie nou namens de activiteitencommissie van de kerk spelen of de Stichting en PB, het maakt niet uit. Het was weer een avond om van te smullen. Dank je wel.


Op naar volgend jaar, groet, Paula

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *