Moe maar voldaan

Neem ik Wijster of toch Drijber? Ik twijfel, die van Wijster is ook heel mooi namelijk. Het grootste nadeel van die van Drijber is dat het grotendeels verhard is. Het wordt Wijster.

Ik stop nog een tweetal zware boeken in mijn rugzak, vul de waterflesjes bij en pak een verse banaan. Vervolgens twee keer weegschaal op, weegschaal af en ik weet dat mijn rugzak 9 kilo weegt. Prima voor vanmiddag. Op de eettafel liggen twee Knapzakroutes. Ik kijk nog één keer in allebei en zie ineens dat route Wijster maar 12 km lang is, terwijl die van Drijber 14,5km is. Ik wil minimaal 15 km lopen vanmiddag als training voor een driedaagse wandeling aan het eind van de week. Het wordt toch Drijber.

Even later loop ik met mijn rugzak door en rond Drijber, langs het Bosveen en Zwarte Koert, tegenover de school, maak een praatje met een half uit zijn tractor hangende Jans, dan over de brug met het matje (al gezien?) en linksaf langs het kanaal. Aangezien de route iets te kort is duik ik het bungalowpark in. Rechts, links, rechts, rechtdoor, of was het zo niet?

Rechtsaf langs de brug die er niet is, nog even rechtdoor en weer rechts. Het Drijbersch Binnenveld strekt zich aan beide zijden van het kanaal uit, blijkens mijn boekje. Ik vind het best, heb de koude wind in de rug en dat is best prettig op zo’n open stuk. Linksaf en aan het eind nog een keer. Maar dan, als de weg een bocht naar rechts maakt, mag ik links over het schouwpad. En na 100m rechtsaf, het mooiste stuk van de route. Op de kaart een kaarsrecht pad, in werkelijkheid een schitterend kronkelend paadje kriskras door een smalle boomsingel en door droge diepe sloten. ‘Aan het eind van de bossingel blijft u het moeilijk zichtbare pad volgen.’ Dat was al zo in 2007, toen het boekje gedrukt werd en nu nog steeds. Maar als je goed kijkt, zie je waar je langs moet in Altinghorst. Ik vang nog een blik op van het Reigerveen en duik de bossingel in aan de andere kant van het kanaal. Bekend terrein nu, over de IJzeren Man en langs het akkercomplex Roode Brand, vroeger een eilandje in de heide langs de weg van Wijster naar Drijber.

Nog even over de stapstenen, de bult op en aan de andere kant weer af, nog een keer stapstenen, langs het snoeiafval dat straks de paasbult gaat worden en zo kom ik ruim drie uur later weer thuis. Moe maar voldaan. Wat een prachtige route, die Knapzakroute Drijber.

Paula

{gallery}2014/wandelen{/gallery}

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *