Tandartsenpraktijk in Drijber.

Ja, dat is goed gelezen en nee, het is geen gerucht of roddelpraat. Het is gewoon waar. Tenminste als je op een mooie morgen even door het Scholte’s bosje naar brug nummer 6 loopt.
Naar brug nummer 6 loopt? Welke brug? Weg brug! Een gapend gat, een open muil en daarnaast, half op de wal getrokken, een gigantische kies met kroon en al. Een beetje rot, dat wel, maar met een gave wortel. Moest die nou zo nodig getrokken worden?

Op de terugweg wordt er op een reusachtige manier geboord. Een zenuwbehandeling op zeven meter diepte. Een vulling van beton, droog aangevoerd in zakken van ruim een kubieke meter. Gezien de gemechaniseerde uitrusting en de doorwerkkleding gaat de operatie nog wel een paar dagen duren. De zenuwuiteinden liggen naar verluid, ergens bij de biovergister in Nieuweroord.

Langs de Nijenkamp is de gemeentelijke kaakchirurg drukdoende met een complete gebitsrestauratie. Hier wordt een kies getrokken, daar wat tandplak weggezaagd en een scherp randje weggeslepen. In de berm zijn de restanten te zien van wat een afschuwelijke, nachtmerrieachtige happening moet zijn geweest. Brokstukken van aangetaste gebitselementen liggen slordig over elkaar heen gesmeten. Afgezaagde stompen steken nog maar net boven de kaakrand uit. Misschien heeft het te maken met creatief denken, maar voor hetzelfde geld is het gewoon de angst voor de tandarts, die je allerlei verschillende dingen met elkaar in verband laat brengen.

De meegeleverde foto’s zijn bedoeld als excuus om duidelijk te maken dat het voor mij onmogelijk was om niet zo associatief te denken als in deze column.
Ten tweede als mooie plaatjes voor al die teleurgestelden die even op het verkeerde been zijn gezet; sorry!

Bruun

{gallery}2014/columntandarts{/gallery}

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *